Ülkemizde eskiden beri tarımı yapılan ve hemen hemen her bölgemizde yetişen önemli, çok yıllık bir baklagil yem bitkisidir. Korunga, fakir ve kıraç topraklarda yonca ve üçgüle oranla daha fazla ürün verir. Besleme değeri yüksek olup, yonca gibi hayvanlarda şişkinlik yapmaz. Toprak ve iklim açısından fazla seçici olmayıp, kurağa oldukça dayanıklıdır. Toprağın fiziksel özelliğini düzelttiği için iyi bir münavebe bitkisidir.

İklim ve Toprak İsteği
Toprak yönünden fazla seçici değildir. Genel olarak hafif kireçli toprakları sever. Kıraç, yüzlek veya fazla verimli olmayan toprakları iyi değerlendirir. Kireci bol, su seviyesi derinlerde olan topraklarda bol ürün verir. Asit ve yaş topraklara iyi uyum göstermez. Tuzluluğa oldukça iyi dayanır.

Kökleri 1-10 m’ye kadar derinlere ulaştığı için kuraklığa iyi dayanır. Orta derecede nemli ılıman bölgelerde iyi gelişir. Yıllık yağışı 350-400 mm'nin altında olan yerlerde verimi düşer. Fazla yağış alan ve çok sık sulanan yerlerde ise bitki örtüsü kök ve kök boğazı hastalıkları nedeni ile hızla seyrekleşir. Fideleri soğuğa dayanıklı olmamasına karşın olgun bitkiler soğuğa çok dayanıklıdır.

Toprak Hazırlığı
Tohumlarının yoncaya göre daha iri olmasına karşın, iyi hazırlanmamış kesekli topraklarda ve derine ekimlerde kolayca çimlenip çıkamaz. Bu nedenle ekim derinliği 1.5-2.0 cm'yi geçmemelidir. Genç fideler ekim yılında yavaş büyüdükleri için yabancı otların fazla olduğu tarlalarda iyi gelişemezler. Korunga ekilecek tarla derince sürüldükten sonra toprak yüzeyi kesek kalmayacak şekilde diskaro ve tırmık çekilerek iyice ufalanmalıdır.

Ekim
Orta ve Doğu Anadolu gibi kışı sert geçen yörelerde ilkbaharda, kışı ılıman geçen Güneydoğu ve Ege sahillerinde ise sonbaharda ekilmelidir. Sonbaharda mümkün olduğunca erken ekim yapılmalıdır. Böylece bitkiler kışa kuvvetli girer ve daha iyi gelişme sağlarlar. Sonbahar ekimlerinde ilk yıl verim alınırken, ilkbaharda yapılan ekimlerde aynı yıl verim alınmaz. Korunga tohumları ekimden önce, etkili bakteri kültürü ile aşılanmalıdır. Özellikle tarlaya ilk defa korunga ekiliyorsa aşılama yapmak daha önemlidir. Korunga tohumları iri olduğu için tahıl mibzerleriyle rahatlıkla ekilebilir. Ekimde dekara 5-6 kg tohum atılmalıdır. Tohumunun iriliğine rağmen derin ekimlerde çıkış oranı azalmaktadır. Bunun için ekim derinliği 1.5-2.0 cm olmalıdır. Ot üretimi için sıra arası mesafe, sulu şartlarda 15-20 cm, kıraçta ise 20-40 cm olmalıdır. Tohum üretiminde ise sıra aralığı 60-100 cm arasında olmalıdır.

Gübreleme
Kıraç alanlara ekimde saf olarak 1-3 kg/da azot ve 5 kg/da fosfor verilmesi yeterlidir. Daha sonraki yıllarda gübre vermeye gerek kalmayabilir. Sulanabilir yörelerde ekimle birlikte saf olarak 2-4 kg/da azot, 5-10 kg/da fosfor verilmesi gerekmektedir.

Bakım
Korunga ilk yıl yavaş geliştiği için yabancı otlarla rekabeti zayıftır. Bu yüzden, bitkilere zarar vermeden sıra araları çapa makinesiyle işlenerek yabancı otlar yok edilmelidir. Böylece bitkinin daha hızlı gelişmesi sağlanmış olur. Daha sonraki yıllarda yabancı otlar korungaya fazla zarar vermez. Ancak üçüncü yıldan sonraki seyrekleşme ile birlikte yabancı otlar çoğalmaya başlar, bu durumda tarlanın sürülmesi gerekir.

Zararlıları
Bitkinin önemli kök zararlıları mevcuttur. Bu zararlıların larvaları bitkinin kök boğazına girerek bitkiye büyük zarar vermektedirler. Bugüne kadar yapılan araştırmalarda, bu zararlılara dayanıklı bir çeşit bulunamamış olup, bunlara karşı bilinen ilaçlı bir mücadele şekli yoktur.

Hasat ve Harman
Korunga ot üretmek için biçildiğinde, kurak yıllarda bir, yağışlı yıllarda iki biçim yapılabilir. Biçim için en uygun zaman, kıraçta çiçeklenme başlangıcı, sulanabilen yerlerde ise tam çiçeklenme zamanıdır. Korunga, dekara ortalama bir ton yeşil ot veya 250- 300 kg kuru ot verebilir. Sulanabilen yerlerde yılda en çok 2- 3 kez biçilebilir.
Tohum üretimi için hasat, meyvelerinin büyük bölümü kahverengine döndüğünde yapılmalıdır. Hasat uzun süre geciktirilirse meyvelerin dökülmesine ve verim düşmesine yol açar. Biçerdöverle hasat yapılabilir. Ortalama olarak bir dekardan kıraçta 30-60 kg, çok iyi tarlalarda ise 100 kg tohum alınır. Hasat edilen tohumlar nemli olduğundan mutlaka serilip kurutulmalıdır. Eğer biçerdöverle hasat yapılmayacaksa, yine salkımların alt kısmındaki meyveler kahverengine döndüğü zaman biçim yapılır, harman yerine getirilir varsa makine ile harmanlanır. Makine yoksa bitkiler bir çuvala doldurulur, çuvalın dışından sopa ile vurularak dövülür. Daha sonra tohumlar savrularak temizlenir. Tohumlar serin ve kuru yerde saklanmalıdır. Aksi takdirde çimlenme gücü azalır.
aklalar olgunlaşıp daneler sertleştiği zaman yapılır. Macar fiğinin yaygın fiğler gibi bakla çatlatma sorunu fazla değildir. Yarı dik geliştiği için biçimi daha kolay yapılır. Tohum verimi ise 40-80 kg/da arasında değişmektedir.

Kaynak:Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü